Από το 2008 στο 2009

Τελευταία μέρα του χρόνου. Ενός χρόνου δύσκολου, που φεύγει γεμάτος γεγονότα και κρίσεις στην ειρήνη, στην οικονομία, στις συνειδήσεις . Ο καινούργιος που έρχεται κουβαλά μαζί του τα αποτελέσματα των κρίσεων. Ποια είναι θα τα δούμε στη πορεία να ξεδιπλώνονται μπροστά μας και στη πατρίδα μας και παγκόσμια. Ας έχουμε όλοι καθαρό μυαλό και ανοιχτή καρδιά για να κοιτάξουμε τον άνθρωπο και τη φύση με ΑΓΑΠΗ. Ας συνεχίσουμε το ταξίδι στην Ιθάκη και τα νερά να είναι γαλήνια Εύχομαι σε όλους στη διαδρομή που ξεκινά αύριο να βρει ο καθένας μας μονάχα Αγάπη , Ειρήνη, Υγεία, Δημιουργική Διάθεση και μέσα από την ομίχλη που μας τυλίγουν τα πάθη μας να δούμε την Ιθάκη μας όπως τη περιγράφει ο Καβάφης .


ΙΘΑΚΗ

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Κ.Π. Καβάφης
http://www.kavafis.gr/poems/

ΧΑΛΚΟΓΡΑΦΙΑ

Οι Απελπισίες οι λιγνές γελούν φχαριστημένες,
γιατί έχωσαν το δάχτυλο της δοκιμής
ως μέσα, πολύ μέσα στον εαυτό μου.
Και τώρα κάθονται σα χορτασμένες,
νωθρές γυναίκες που κοιτάζουν
μ' αδιαφορία πως γυρεύω ανώφελα
πάνω στο σώμα μου
να βρώ κάποια βοήθεια.

Ανοίγ' η φαντασία παράθυρα.
Κοιτάζουν τα βλέμματά μας στ' απόμακρα
και συνταιριάζονται ευχάριστα
για τους τυραννικούς πόθους τα μέλλοντα.
Σιγά, περπατιστά έρχονται
οι Απογοητεύσεις. Μας παγώνουν,
σαν ψύχος βραδινό,
όταν τα χρώματα του ήλιου σβήνουν.


Ζωή Καρέλλη
Απο τη συλλογή " Χαλκογραφίες και Εικονίσματα" (1952)

Στο blog ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ thepoetsiloved.blogspot.com θα βρείτε μια ανθολόγηση ποιημάτων της Ζωής Καρέλλη.

Ποτέ - Πάντα

Κάθε στιγμή πεθαίνεις.
Κάθε στιγμή ξαναγεννιέσαι.
Διαφορετικός.
Ποτέ ο ίδιος.
Μέσα σου κουβαλάς ουσία
από πολλούς εαυτούς.
Ανεξερεύνητους, άγνωστους.
Φανταστικά ωραίους.
Ενώ στον καθρέφτη του Χρόνου,
σαν βουερός ποταμός,
ρέουν οι λέξεις σου διαυγείς.
Αναλλοίωτες ζούν,
αντανακλώντας πάντα
τους ίδιους ήχους,
το ίδιο ρίγος.

Μελίτα - Τόκα Καραχάλιου
Από τη συλλογή " αποικία κοχυλιών " 2008
Τα ποιήματα της συλλογής είναι μεταφρασμένα και στα Γαλλικά από την ίδια

Γεννήθηκα την εποχή του χαλκού

Γεννήθηκα την εποχή του χαλκού
τώρα
δεν με θυμάται πια κανένας
σκεπάσαν τους βωμούς μου δάφνες και φρύγανα.
Πικραμύγδαλο, συ έρωτα μου,
ήπια τρία βαρέλια ρετσίνα στην Δόμνα
χτες, για να ξεχάσω
ρούφηξα τον Αλιάκμονα, τον σφοδρό Βαρδάρη
- οι λιμναίοι οικισμοί της Θεσσαλίας
μείναν ξεροί για χάρη σου.
Περιμένω τρεις χιλιάδες χρόνια να πεθάνω,
αδύναμος να αποσυντεθώ τόσο που σ' αγαπω.

Κωστής Μοσκώφ

Από τη συλλογή Ποιήματα (1987)
Α τα παλαιότερα

Πάνε δέκα χρόνια που έφυγε από κοντά μας ο Κωστής Μοσκώφ.
Θα θυμάμαι πάντα τις συζητήσεις μαζί του.
Ήταν για μένα ένα μάθημα μοναδικό.

ποιητής

εγώ δεν γράφω στίχους
δεν τραγουδάω
σαν προαιώνιος κατακλυσμός
κλονίζω τα ίδια φράγματα
σαν την πανούργα θάλασσα
κατατρώω τον ίδιο βράχο
σαν πεισματάρης γύφτος
δουλεύω το ίδιο φυσερό
ανάβω την ίδια φλόγα
κολλάω αφίσες με το σάλιο μου
σκίζω στολές
τσακίζω αλύπητα παράσημα
χορεύω στις ανύποπτες πλατείες σας
μπερδεύω τους λογαριασμούς σας
ανοίγω το κλουβί να φτερουγίσετε
αδειάζω ένα τσουβάλι ζωγραφιές στα πόδια σας

Τόλης Νικηφόρου
Απο τη συλλογή Ο ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ (1979)

Παίρνοντας αφορμή απο τα blog του ποιητή Τόλη Νικηφόρου και της Βίκυς Παπαπροδόμου
καθώς και κάποιες σκέψεις του Τόλη Νικηφόρου για τους τόσους σημαντικούς ποιητές που έχουμε και παραμένουν άγνωστοι στους πολλούς,αλλά και για τη ποίηση στο διαδύκτιο,
αποφάσισα κι εγώ να αναρτώ ποιήματα όλων των ποιητών και πρωτοεμφανιζόμενων και σημαντικών ποιητών και κυρίως αυτών που το έργο τους δεν έγινε γνωστό. Δεν ξέρω πως θα τα καταφέρω, αλλά πιστεύω να μπορέσω να δώσω μια εικόνα όσο το δυνατό πιό αντιπροσωπευτική μέσα από τις ποιητικές συλλογές που έχω.
Ξεκινώ λοιπόν απο το ποιητή Τόλη Νικηφόρου που έγινε η αιτία να κάνω αυτή τη προσπάθεια και τον ευχαριστώ.



Ανδρέας

Blogs
Τόλης Νικηφόρου http://dreaming-in-the-mist.blogspot.com/
Βίκυ Παπαπροδρόμου http://greek-translation-wings.blogspot.com/

ΔΩΡΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΠΟΙΗΜΑ

Ξέρω πως είναι τίποτε όλ' αυτά και πως η γλώσσα που μιλώ δεν
έχει αλφάβητο

Αφού και ο ήλιος και τα κύματα είναι μια γραφή συλλαβική που την
αποκρυπτογραφείς μονάχα στους καιρούς της λύπης και της εξορίας

Κι η πατρίδα μια τοιχογραφία μ' επιστρώσεις διαδοχικές
φράγκικες ή σλαβικές που αν τύχει και βαλθείς
για να την αποκαταστήσεις πας αμέσως φυλακή και δίνεις λόγο

Σ' ένα πλήθος Εξουσίες ξένες μέσω της δικής σου πάντοτε

Όπως γίνεται για τις συμφορές

Όμως ας φανταστούμε σ' ένα παλαιών καιρών αλώνι που μπορεί να
'ναι και σε πολυκατοικία ότι παίζουνε παιδιά και ότι αυτός που χάνει

Πρέπει σύμφωνα με τους κανονισμούς
να πει στους άλλους και να δώσει μιαν αλήθεια

Οπόταν βρίσκονται στο τέλος
όλοι να κρατούν στο χέρι τους ένα μικρό

Δώρο ασημένιο ποίημα.


Οδυσσέας Ελύτης

Απόψε η Βίκυ μέσα στο καταπληκτικό blog της
http://greek-translation-wings.blogspot.com γράφοντας δυό ποιήματα του Ελύτη
με ταξίδεψε πολλά χρόνια πίσω.
Την ευχαριστώ με ένα Δώρο ασημενιο ποίημα

Χριστουγεννιάτικη καντάτα σε τέσσερες φωνές

Απόσπασμα

Φωνή 4

Ας ακούσει τουλάχιστον τη προσευχή μου
κι ας γίνω απόψε με τη χάρη του
μόνο ένα τόσο πραγματάκι,
ένα χαλίκι, έν' άσπρο συννεφάκι,
ένα κοχύλι, ένα κοράλλι,
κι αν το θελήσει ακόμα,
ένας αφάνταστα μικρός ουρανός,
που να χωράει μονάχα την αναπνοή του,
ή ένα κύμα ανεπαίσθητο για να φιλήσω
τ' ακροδάχτυλα της καλωσύνης του.

Φωνή 1

Μα να το, να το το άστρο.
Κατεβαίνει ανάμεσα μας
ξετυλίγει την ασημένια κόμη του.

Φωνή 2

Ειρήνη... Ειρήνη...


Τάκης Βαρβιτσιώτης

SILENT NIGHT

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Εύχομαι
Αγάπη, Υγεία, Δημιουργία, Χαμόγελο
Και ποίηση, πολλή ποίηση μέσα στη ζωή μας

Ανδρέας