Πανσέληνος στην Κερύνεια

Κερύνεια

Θ' ανάψω απόψε ένα κερί
Με μουσική λυπητερή Κερύνεια μου.
Να 'ρθει το φως και να με βρει
Ν' ανοίξει η μνήμη την πληγή Κερύνεια μου.

Θα μπω μ' ένα παλιό βιολί
Μεσ' του σπιτιού μου την αυλή Κερύνεια μου.
Κερύνεια μου.
Να σε χορέψω μια στροφή
Σαν άντρας πού 'χει τρελαθεί Κερύνεια μου.
Κερύνεια μου.

Ύστερα θα 'ρθει μια βροχή
Σαν ζυγαριά στην αντοχή Κερύνεια μου.
Οι νότες τέρμα θ' ανεβούν
Με αίμα οι σταγόνες θα μας βρουν Κερύνεια μου

Θα μπω μ' ένα παλιό βιολί
Μεσ' του σπιτιού μου την αυλή Κερύνεια μου.
Κερύνεια μου.
Να σε χορέψω μια στροφή
Σαν άντρας πού 'χει τρελαθεί Κερύνεια μου.
Κερύνεια μου.

Ποιος μας πληγώνει; Ποιος μας πονά;
Ποιος μαχαιρώνει;
Ποιος μας πληγώνει; Ποιος μας πονά;
Ποιος μας ενώνει;


Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Στίχοι: Πόλυς Κυριακού
Τραγούδι : Γιώργος Νταλάρας

Πανσέληνος στην Κερύνεια

Απλώνει η πανσέληνος τ' ασήμι της στη θάλασσα
Στέλλει μαργαριτάρια στους γυμνούς ώμους
και λάμψη αθάνατη
στα μάτια της μικρής αγαπημένης.

Χιλιάδες οστρακόδερμα
βγαίνουνε θαρρετά στο φως
να βάψουνε το κέλυφός τους ασημί,
να θησαυρίσουν στα κογχύλια τους
τον ήχο της εσπέρας.

Ο αέρας σελαγίζει το τρόπαιο της νύχτας,
κι η νοτισμένη σιωπή σκορπά το μύρο της
στους κοιμισμένους κήπους.
Τούτες οι μνήμες με πληγώνουν.

Κι όμως, ποτέ δεν θέλω να μ' αφήσουν.
Κάπου εκεί,
πίσω απ' το σκλαβωμένο Πενταδάχτυλο
είναι δεμένο, κόμπος αξεδιάλυτος,
το νήμα της ζωής μου.

Νίκος Κρανιδιώτης
"Πορεία στο χρόνο" 1991