Ρεσάλτο

Όλα κρέμονταν από μια σταγόνα τής βροχής
κάποιοι είχαν στρώσει το τραπέζι
με σερβίτσια πορσελάνης
εσύ καθόσουν απέναντί μου κι έφεγγες
ένα πλοίο κουρσάρικο
περνούσε από το βάθος των ματιών σου
γύρω απόλυτη σιωπή
βράχια πνιγμένα στα δάκρυα
κι ορτύκια που πετούσαν λαβωμένα μες στις σκέψεις μας
και ξαφνικά η σταγόνα κύλησε στο πάτωμα
ράγισε ο χρόνος
τα σερβίτσια έγιναν θρύψαλα
σβήσαν οι ευάλωτες μορφές μες στην αχλή.
Τότε κατάλαβα πού σε είχα συναντήσει,
σ' ένα ρεσάλτο
είχαμε πέσει στα κύματα
κολυμπούσες εσύ κι εγώ σφιγγόμουν
γύρω από τους ώμους σου κι αιμορραγούσα
πλησιάζαμε στον Κάβο Γκρόσο
αλλά μας έπαιρνε το ρεύμα προς το πέλαγος
ανάμεσα από συντριμμένα ξύλα
κι ορίζοντες που έγερναν.

Σου είχα πει πως σ' αγαπούσα... τότε
το θυμάσαι;
λίγο πριν χαθούμε κάτω απ' τα νερά.

Κατερίνα Καριζώνη

Από τη συλλογή Ρεσάλτο (2009)

Τα παγώνια της μονής Βλατάδων

Τι γυρεύουν τα παγώνια
στο προαύλιο της μονής Βλατάδων
και τι βλέπουν χρόνια τώρα
κοιτάζοντας από ψηλά την πόλη;

Εδώ οι ψυχές μας συνορεύουν με τη θάλασσα
κι οι πεθαμένοι ζουν ανάμεσά μας
ο ήλιος κατεβαίνει κάθε απόγευμα
λερώνοντας με τη σκουριά του τα νερά,
όταν νυχτώνει
λιγνοί καλόγεροι πάνω σε σκαλωσιές
ξύνουν το σύμπαν
για να φανεί η τοιχογραφία των αστεριών
ενώ άλλοι, ηγούμενοι,
με αρχαίους αστρολάβους και διαβήτες τρίποδους
χαράζουν σύμβολα ανεξήγητα
στους τοίχους του ουρανού.

Τι γυρεύουν τα παγώνια
στο προαύλιο της μονής Βλατάδων;
Τις μέρες παίζουν με τα στάσιμα νερά
μέσα σε γούρνες ραγισμένες
τις νύχτες πετούν το φτέρωμά τους
και γίνονται γυναίκες
φορούν φορέματα δίχως ραφές
και βέλα μαγεμένα
και κατεβαίνουν κουβεντιάζοντας στην πόλη.

Κατερίνα Καριζώνη

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ

Ρεσάλτο, Ανθολόγιο

Εδώ και λίγες μέρες έχω στα χέρια μου τη τελευταία ποιητική συλλογή "Ρεσάλτο"
της Κατερίνας Καριζώνη. Διαβάζοντας τις πρώτες σελίδες στην ενότητα
"Από τα ποιήματα της εφηβείας" (1969) συνειδητοποίησα ότι η Κατερίνα φέτος
συμπληρώνει 40 χρόνια από τότε που, έφηβη, εξέδωσε τη πρώτη της ποιητική συλλογή.
Η Κατερίνα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε οικονομικά και είναι διδάκτορας
των Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ. Εργάστηκε για 15 χρόνια στην Εθνική Τράπεζα.
Η Κατερίνα έχει εκδώσει 10 Ποιητικές συλλογές, μια ποιητική ανθολογία
"Το θηλυκό πρόσωπο της ποίησης στη Θεσσαλονίκη", 8 παιδικά, 4 μυθιστορήματα και
ένα διδακτορικό στην οικονομική ιστορία.
Στο Ρεσάλτο η Κατερίνα έχει μια επιλογή ποιημάτων από όλες τις συλλογές της
και βέβαια κλείνει με τα ανέκδοτα ποιήματα της συλλογής Ρεσάλτο.
Μια κατάθεση ψυχής όπου ο αναγνώστης θα ταξιδέψει στο χρόνο μέσα
από τους όμορφους στίχους της Κατερίνας. Ξεκινώντας το ταξίδι από τη "Προσμονή" της
έφηβης Κατερίνας [Από τα ποιήματα της εφηβείας (1969)] συνεχίζει στη "Καλοκαιρινή
συνάντηση" [Από τη συλλογή "Αναπάντεχο καλοκαίρι" (1978)]και μετά "Τρεις ιστορίες
για τσάι" [Από τη συλλογή "Τσάι και μυθολογία"(1980-1985)]
Στη συνέχεια του ταξιδιού πάμε στις "Ανοιξιάτικες οπτασίες"[Από τη συλλογή Πανσέληνος
στην οδό Φράγκων (1990)] και ακολουθούν "Τα παγώνια της Μονής Βλατάδων" από την
ομώνυμη συλλογή (1992). Συνεχίζουμε στην "Υψηλή ραπτική των πεθαμένων"
[Από τη συλλογή "Ο ράφτης Ραντοσλάβ από το 1470" (2002)] και φτάνουμε
στο "Ρεσάλτο" από την ανέκδοτη συλλογή Ρεσάλτο. Το ταξίδι το τελειώνουμε με το
ποίημα "Σαλονίκη" πάλι από την ανέκδοτη συλλογή Ρεσάλτο. Η Σαλονίκη είναι ο τόπος που
ζει η Κατερίνα και έχει ταυτίσει τη πορεία της , νομίζω, με τη πόλη μας.
Δεν ξεχνάει βέβαια και τη πατρίδα του πατέρα της τη Μάνη, για την οποία έχει ιδιαίτερη αγάπη
και όπως είπε κάτι ετοιμάζει. Η καταγωγή από τη Μάνη, της γέννησε και την αγάπη της
για τα πειρατικά καράβια και τους πειρατές και ετοιμάζει να εκδώσει ιστορίες με τους πειρατές
του Αιγαίου.
Κατερίνα, είμαι σίγουρος ότι το Ρεσάλτο θα έχει ένα όμορφο ταξίδι και σύντομα να δούμε τις πειρατικές ιστορίες.



Προσμονή

Πόσο γρήγορα κυλά
το τραίνο των καιρών
μακραίνει η μαύρη του γραμμή
στη σκέψη μας.

Θέλουμε πάντα να το βλέπουμε
να έρχεται
ποτέ να μη φτάνει.

Θέλουμε της προσμονής τη λαχτάρα
να καίει το "είναι" μας
κυτάζουμε πάντα προς το μέρος
του ερχομού
ποτέ πίσω
που χάνονται τα μακριά τραίνα
στις γραμμές της μνήμης.
Πως ξεμακραίνουν
πως αντηχεί στη σκέψη μας
το θλιβερό τους σφύριγμα
ο τελευταίος καρπός
πως γεμίζει την ψυχή μας.

Από "Τα ποιήματα της εφηβείας" (1969)
Ρεσάλτο Ανθολόγιο (2009)

Συντέλεια

Καθώς ξεκούμπωνες το δέρμα σου
φάνηκε από μέσα ο γκρεμισμένος πύργος
κι ο ελικοειδής ανήφορος με τις δοκιμασίες.

Κάποιος σε ονειρεύεται
γι' αυτό πέσαν οι άνεμοι στο πλάι σου
ημερωμένα άλογα
κι οι έγνοιες έρχονται να πιουν νερό
απ' τον καθρέφτη
γριές νεράιδες
πούχασαν το δρόμο τους.

Κάποιος σε περιμένει
σ' απόμερο νυχτερινό Bar
στην άκρη της μνήμης του
περνάει ξαναπερνάει ο θάνατος
ντυμένος χωροφύλακας
και του ζητάει ταυτότητα
μα δεν γυρίζει το κεφάλι

Εκείνη τη νύχτα
που αγέλαστοι άγγελοι με κομπρεσέρ
κατεδάφιζαν τον κόσμο.

Κατερίνα Καριζώνη
Από τη συλλογή Τσάι και μυθολογία (1985)

Η πρώτη φράση

Την έβδομη μέρα της δημιουργίας
ήρθε μια γυναίκα
κρατώντας ένα κλουβί με καναρίνι
και το κρέμασε σ' ένα ανθισμένο κλαδί του παραδείσου
ύστερα βάλθηκε να συγυρίζει
σκούπισε τα σκοτάδια από τα τζάμια τ' ουρανού
τη λάσπη του κόσμου από τα υποδήματα των αγγέλων
έβαλε καπνό
στο ανοιγμένο πλευρό του άντρα
κι ένα περιδέραιο από δάκρυα
στο λαιμό της γυναίκας
τέλος μάζεψε όλες τις φωνές των λουλουδιών
και τις ακούμπησε στα χείλη τους.

Η πρώτη φράση που ακούστηκε στον κόσμο
ήταν «σ' αγαπώ».

Από τότε πέρασαν αιώνες σιωπής.

Από τη συλλογή Τα παγώνια της μονής Βλατάδων (1992)

http://greek-translation-wings.blogspot.com/