Iστορίες απο Χαρτί

Θυμάμαι εκείνο το πρωί
καθισμένη

σ' ένα χαμογελαστό πάτωμα
κι ένα χαρτόκουτο απο δίπλα

Μυτερό ψαλίδι στα χέρια
και χαρτιά απο ήλιο και γέλια φτιαγμένα

Κόβω σοκάκια και στέγες εκεί
Σπίτια και σύννεφα απο πάνω

Χέρια μεγάλα απο μελάνι θέλω να δώ
Ανάσες απο βροχές να το γεμίσω

Στο στενόμακρο κουτί μου απο χαρτί
ξεθωριασμένος ο ήλιος ξεμυτίζει

Αντί-δωρο απο προσδοκίες παλιές

Σαν χάδι σε δέρμα ξερό
Σαν ομιλίες απο όστρακο βγαλμένες
Σαν αναμνήσεις από μελάνι γεμάτες

Σαν...

Σαν ένα χαρτόκουτο
γεμάτο ιστορίες

Θυμάμαι εκείνο το πρωί απο χαρτί

Τον χρόνο ράθυμα να απλώνει τις στιγμές του

Σαν εραστής αδύναμος να αντισταθεί

και να αποκοιμιέμαι μέσ' στην αγκαλιά του...

Εκείνο το πρωί...

Τον Πόθο μου, η Απουσία σου τον πήρε...


Ευαγγελία Κ.

Απόηχος

Τέλειωσαν τα παιχνίδια με τα κύματα
Mετωπικά έπεσαν στο πλήρωμα του χρόνου

Ας πέσουμε στης θάλασσας τα φλάς.
Να αγγίξουμε τον ήλιο
Να ανατριχιάσουμε το σώμα
Αρμύρα να κάψει τα χείλη μέσα απο άλλα

Ας φτιάξουμε ταξίδια
με άηχα πλοία να γλυστράνε στ'ανοιχτά
και εμείς αφημένοι στο καμένο σώμα της άμμου

Ξέρω

Ηδονικά εξοστρακίζεται η ευδαιμονία

Ύστερα πίνεται μονορούφι

Και ύστερα...?

Σαν να ελπίζεις ότι χέρια θα ρθουν
μαγικά


Παραπέρα, απαλά

την ωθούν

χωρίς να σπάσει


Ευαγγελία Κ.

Όμοια μοναξιά

Όμοια βήματα
γεμίσαν οι μέρες
στένεψε η ανάσα μου
μοναξιά και πάλι.

Όμοια φωνήεντα
ραγίσαν τη φωνή μου
κρύψε με μέσα σου
για να ζεσταθώ.


Ευαγγελία Κ.

Χαμογέλα μικρή

Χαμογέλα μικρή
για να σταθεί το δάκρυ
που πέφτει,
αλάτι τα χείλη στολίζει
και γλώσσα δική μου
απαλά τ’ ακουμπά.
Κλείσε τα μάτια μικρή
και κοιμήσου,
κορμί αφημένο
στο σώμα μου επάνω,
σκιές τα μαλλιά σου
χαϊδεύουν εμένα.
Χαμογέλα μικρή
και κοιμήσου.


Ευαγγελία Κ.