ΦΑΙΔΡΑ (Σχεδίασμα 2 )

Αναζητάς μια δικαιολογία
για τις πράξεις σου
Ένα άλλοθι
για την άνευ όρων παράδοση
Μα ξέρε το
Η αλήθεια δεν είσαι εσύ
που ξεφορτώνεις
-σακί με άχρηστα-
το χθες σου
Όλα ήταν εξαρχής χαμένα
Τιμή και δόξα
Μεγαλεία που δεν εγνώρισα
Τι ναι τάχα το αίμα και η γονική
κληρονομιά του
Κούφιες παλαιικές λέξεις
κι ο Μινώταυρος μια ακίδα –επιτέλους!-
παρελθοντική
Έπρεπε να βγει
κι ας μάτωνε
Παριστάνεις τη γενναία
μα είσαι μόνο η δειλή
Καβάλα σε όνειρα πλάνα
Εγκαταλείπεις τη μάχη
κόβοντας του σχοινιού σου την
άκρια και ξεχνάς
Αυτό το θαλασσένιο κάστρο
σε χρειάζεται
Δεν μπορώ να μένω σε μάχες
λαθεμένες
Δέσμιες του αίματος είμαστε
Θέλω να λυτρωθώ με νέο άγγιγμα
Πηγαίνεις άοπλη στο χαμό σου
Ας χαθώ σε ό,τι εγώ επιλέξω
Προδίδοντας τα μυστικά της γενιάς σου;
Καιρός για καινούριους δρόμους αδερφή
Με τι τίμημα;
Με όποιο

Μερυλ
http://anixneyontas.blogspot.com/

ΛΟΙΠΟΝ;

Καλύπτεις τα φώτα της μοναξιάς
Αποφασιστικά
Λες είμαι με αγαπημένους
Λες ζω χαρούμενη ζωή
Τότε γιατί
Εκείνο το κομμάτι σου
Αιμορραγεί νοσταλγία
Για ότι αχνά θυμάται
Για ότι φοβάται
Για ότι δεν ξέρει
(πως θα ταν)
Το θέρος προ των πυλών
Οι αρμοί σου λύνονται
Ακουμπάς ένα χάδι
Σ’ ό,τι δεν έζησες
Έτσι κι αλλιώς μόνος θα περάσεις
Κι απόψε το δρόμο
Αντίπερα κανείς
Ως κι
Η ανάμνηση σ’ αρνιέται

ΜΕΡΥΛ
ΕΡΩΔΙΟΣ [http://anixneyontas.blogspot.com/]