Morning-side clinic

Λευκά άσηπτα τα βλέμματα
καρέ καρέ τα λόγια
σε κορνίζα πλεξιγκλάς η στιγμή
που σ΄αφηνα στην πράσινη γραμμή
με το χεράκι σου να δείχνει όνειρα…

νηστεία αυγούστου πόνου
διασωληνωμένη η χαρά
στην εντατική της λύπης
και μια μικρή πύλη αρτ ντεκώ
στη φρίκη της ανάγκης

πράσινοι χαμαιλέοντες οι φόβοι
με φορμόλη χειρουργείου θέριεψαν
αναρριχήθηκαν στα μάτια μου
και τρομάζουν τους γλάρους
όταν κοιτώ τη δύση

λερναίε των φόβων φόβε μου
με το ίδιο σπαθί
που αμέτρητα κεφάλια σου έδρεψα
αποκεφάλισέ μου άπαξ την επιθυμία
να σε εξορίσω από τη μνήμη

σε σένα θέλω μυημένη να μείνω
μην τύχει κι άλλοι φόβοι περαστικοί
κι έρθουν να με γνωρίσουν
να έχω να τους φιλέψω λίγη οικειότητα…

γι΄ αυτό σου λέω…
χαμαιλέοντας μείνε σε χρώματα ιώδη
με παραλλαγή ονείρου να ενδυθείς
να μην τρομάζεις τα πουλιά.
που ξεκουράζονται εντός μου
στις μεγάλες τους αποδημίες

...άλλωστε ποιος φόβος μεγαλύτερος από το Φόβο του;

Τζούλια Φορτούνη
Αύγουστος 1995