30 Σεπ 2007

ΤΕΛΟΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Θα είσαι στα όνειρα μου
σαν ήλιος, σαν φεγγάρι
όταν εγώ θα περπατώ
στο μονοπάτι της άρνησης
φορτωμένος ενοχές.
και περιμένοντας ν' ακούσω
τη θεϊκή εκείνη μουσική
που παίζει η ορχήστρα
στη τελευταία πράξη
της μεγάλης παράστασης.
Κι όταν η μαύρη αυλαία
σκεπάσει τη σκηνή,
τα φώτα θα πάψουν να φωτίζουν
τα όνειρα μου,
τα ρολόι θα σταματήσει
να μετρά το χρόνο μου
κι εγώ θ' αποσυρθώ
στο παγωμένο καμαρίνι μου
να γράψω στο ημερολόγιο
τέλος παράστασης

1 σχόλιο:

Alphacentaurus είπε...

Καλορίζικο και καλοτάξιδο
το blog σου Αντρέα!