27 Δεκ 2008

ποιητής

εγώ δεν γράφω στίχους
δεν τραγουδάω
σαν προαιώνιος κατακλυσμός
κλονίζω τα ίδια φράγματα
σαν την πανούργα θάλασσα
κατατρώω τον ίδιο βράχο
σαν πεισματάρης γύφτος
δουλεύω το ίδιο φυσερό
ανάβω την ίδια φλόγα
κολλάω αφίσες με το σάλιο μου
σκίζω στολές
τσακίζω αλύπητα παράσημα
χορεύω στις ανύποπτες πλατείες σας
μπερδεύω τους λογαριασμούς σας
ανοίγω το κλουβί να φτερουγίσετε
αδειάζω ένα τσουβάλι ζωγραφιές στα πόδια σας

Τόλης Νικηφόρου
Απο τη συλλογή Ο ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ (1979)

Παίρνοντας αφορμή απο τα blog του ποιητή Τόλη Νικηφόρου και της Βίκυς Παπαπροδόμου
καθώς και κάποιες σκέψεις του Τόλη Νικηφόρου για τους τόσους σημαντικούς ποιητές που έχουμε και παραμένουν άγνωστοι στους πολλούς,αλλά και για τη ποίηση στο διαδύκτιο,
αποφάσισα κι εγώ να αναρτώ ποιήματα όλων των ποιητών και πρωτοεμφανιζόμενων και σημαντικών ποιητών και κυρίως αυτών που το έργο τους δεν έγινε γνωστό. Δεν ξέρω πως θα τα καταφέρω, αλλά πιστεύω να μπορέσω να δώσω μια εικόνα όσο το δυνατό πιό αντιπροσωπευτική μέσα από τις ποιητικές συλλογές που έχω.
Ξεκινώ λοιπόν απο το ποιητή Τόλη Νικηφόρου που έγινε η αιτία να κάνω αυτή τη προσπάθεια και τον ευχαριστώ.



Ανδρέας

Blogs
Τόλης Νικηφόρου http://dreaming-in-the-mist.blogspot.com/
Βίκυ Παπαπροδρόμου http://greek-translation-wings.blogspot.com/

4 σχόλια:

Maria Jose είπε...

"...σαν προαιώνιος κατακλυσμός
κλονίζω τα ίδια φράγματα
σαν την πανούργα θάλασσα
κατατρώω τον ίδιο βράχο..."
Σαν τη ζωή σκαλίζω την παλιά πληγή μεχρι να ματώσει... Υπέροχο ποίημα. Σ' ευχαριστούμε Ανδρέα.

Poet είπε...

Eγώ σας ευχαριστώ, φίλοι μου.

άναρχες φλόγες Λίτσα Πατεράκη είπε...

Πολύ καλή η πρωτοβουλία σου...

Πολύ καλό το ποίημα της ανάρτησης!

Μπράβο!

Καλώς βρεθήκαμε, φίλε!

yiannis είπε...

Ανδρέα πολύ ωραίο το ποιημα του Τόλη.Γεμάτο ανατρεπτική δύναμη μέσα στην υποβόσκουσα ευαισθησία