10 Μαΐ 2009

Πρωτοψάλτη




Αφιερωμένο.... σε μένα...
Πότε θα ρθει η Άνοιξη Ανδρέα;
Μήπως βαδίζουμε παράλληλα;

7 σχόλια:

"Ground Control to Major Tom" είπε...

Τι ρητορικές ερωτήσεις είναι αυτές που κάνεις στον εαυτό σου Ανδρέα?
Ακόμα και παράλληλα να είναι, δεν είναι όμορφο να την αγναντεύεις προχωρντας δίπλα σου? ;)

Βίκυ Παπαπροδρόμου είπε...

Μαρία, κι από μένα αφιερωμένο σ' εσένα. :-)

and33 είπε...

Η βαρυχειμωνιά καμιά φορά κρατάει πολύ Μαρία μου.Αλλά στο τέλος η άνοιξη έχει συνήθειο να έρχεται.Άκόμα κι αν τη διώξεις μένει μέσα σου.

and33 είπε...

Δεν την έκανα εγώ τη ρητορική ερώτηση Λίνα μου. Η Μαρία την έκανε.

and33 είπε...

Βίκυ, μπορείς να μου γράψεις τους στίχους?

Βίκυ Παπαπροδρόμου είπε...

Ορίστε:

Memory

Midnight
Not a sound from the pavement
Has the moon lost her memory
She is smiling alone
In the lamplight
The withered leaves collect at my feet
And the wind begins to moan
Memory
All alone in the moonlight
I can smile happy your days ( I can dream of the old days)
Life was beautiful then
I remember the time I knew what happiness was
Let the memory live again
Every street lamp seems to beat
A fatalistic warning
Someone mutters and the street lamp gutters
And soon it will be morning
Daylight
I must wait for the sunrise
I must think of a new life
And I mustnt give in
When the dawn comes
Tonight will be a memory too
And a new day will begin

Burnt out ends of smoky days
The still cold smell of morning
A street lamp dies ,another night is over
Another day is dawning
Touch me,
It is so easy to leave me
All alone with the memory
Of my days in the sun
If you touch me,
Youll understand what happiness is
Look, a new day has begun...

Μαρια Νικολαου είπε...

Ευχαριστω Βικυ μου.

Κρατάει πολυ Ανδρέα ε? Χρόνια ολοκληρα. Και να πεις πως ζουσα και στο Βορρά...τι να πω... δεν ξερω...
Καλημερα σε ολους σας