23 Ιουλ 2009

Καλοκαιρινή καταιγίδα

Η σιωπή πριν το ξημέρωμα
κι ο θόρυβος των αυτοκινήτων
πνίγονται ξαφνικά
από ουράνιες εκρήξεις
και βιαστικές λάμψεις
που χαρακώνουν το σκοτάδι .

Καιόμενη η νύχτα
αφήνει την υγρασία των ματιών
να μεταλλαχτεί σε δάκρυ,
ένα, δύο, άπειρα, τόσα,
που τα γιοφύρια ανασαίνουν βαριά
κι η θάλασσα δεν χωράει άλλα.

Οι άνεμοι σε μια μυστική συμφωνία
με τις ουράνιες φωτοβολίδες
σμίγουν με τα ποτάμια
αναζητώντας καταφύγιο
μέσα σε μνήμες που δεν ανασαίνουν
και καρδιές που στέρεψε το χαμόγελο.

Σ’ αρέσουν οι καταιγίδες
Καθισμένη στο παραθύρι
μαζεύεις όλη την ένταση τους
και τη κρύβεις μέσα στη ψυχή σου
για να γίνει ανάσα της μνήμης
και το γέλιο της μέρας που ξημερώνει.

Ανδρέας Κ.

9 σχόλια:

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ είπε...

Σ’ αρέσουν οι καταιγίδες
Καθισμένη στο παραθύρι
μαζεύεις όλη την ένταση τους
και τη κρύβεις μέσα στη ψυχή σου
για να γίνει ανάσα της μνήμης
και το γέλιο της μέρας που ξημερώνει.

μ αρέσουν πολύ αυτοί οι στίχοι!
είναι σημαντικά ζωντανοί!
χαίρε Αντρέα!

and33 είπε...

Σ' ευχαριστώ Στρατή. Θάθελα με την ευκαιρία να πω ότι αυτό το έγραψα μετά απο μια κουβέντα με μια πολύ αγαπημένη φίλη που μου μίλησε για την αγάπη της στις καταιγίδες. Αυτή μου το ενέπευσε και της το αφιερώνω.

Ανώνυμος είπε...

Να πω ευχαριστώ θα είναι λίγο...
Μπορεί να γνωρίζεις για αυτήν τη μεγάλη μου αγάπη, αλλά δεν ήμουν εγώ αυτή που την απέδωσε, σαν να συμβαίνει πάνω στο χαρτί η καταιγίδα...

Και πάλι σε ευχαριστώ τόσο πολύ...

and33 είπε...

Αγαπημένη μου φίλη, εγώ σ΄ευχαριστώ πολύ-πολύ γιατί μου χάρισες τις σκέψεις σου κι εγώ τις έβαλα στο χαρτί.

Μαρια Νικολαου είπε...

To δεύτερο εξάστιχο υπεροχα ποιητικό...

Καλησπέρα ρομαντικέ μου Ανδρέα

and33 είπε...

Μαράκι μου, ανίατα ρομαντικός πάντα. Εσύ όμως έχεις 5 μέρες να γράψεις στο blog σου. Είσαι με άδεια και δεν το ξέρω? Πάντως δεν θυμάμαι να σου έχω υπογράψει χαρτί αδείας.

elena είπε...

Ανδρέα, θα συμφωνήσω με τη Μαρία.Το δεύτερο εξάστιχο είναι υπέροχο και το τελευταίο δίνει μια πολύ δυνατή εικόνα.. Πολύ ωραίο ποίημα.. Χαιρετώ

and33 είπε...

Σ' ευχαριστώ Έλενα μου

Μαρια Νικολαου είπε...

Θα επανέλθω...
Ειπα να σταματήσω λιγες μερες αλλα δεν με αφηνουν :)