2 Οκτ 2009

Τα λόγια σου




Τα λόγια σου μάζευα
λίγα λίγα ,ένα - ένα.
Επάνω τους κρεμόμουν,
ζαλιζόμουν σαν εκκρεμές.

Σχεδόν γυμνή μπροστά σου,
σαν βότσαλα τα γράπωνα,
να φέρνουν καλοκαίρι
σε ανήλιαγες μέρες του χειμώνα.

Σε τοίχο τα στόλισα
σε κορνίζα χρυσή.
Κάθε μέρα τα γυάλιζα
να λάμπουν στη καρδιά μου

Κάθε φορά που χάνεται η φωνή σου
οι μέρες στάζουν αρμύρα.
Τότε αγγίζω τις φυλαγμένες λέξεις,
αυτές που κρύψανε τη τρυφερότητά σου.

Μεγάλη αδυναμία μου
η δύναμη του λόγου.
Τις πράξεις σκεπάζει
απροστάτευτη μ’ αφήνει.

Παίρνω τις λέξεις σου
μορφή άθελά μου τις αλλάζω.
Της κουβέντας το πάζλ,
προσπαθώ να ταιριάξω.

Αλλοίμονο!
Κάποιο κομμάτι πάντα χάνω.
Κάποιο δικό μου κομμάτι πάντα βάζω.

Έλενα Καραγιαννίδου
ΠΗΓΗ:http://elena-farfalla.blogspot.com/

5 σχόλια:

ΕΛΕΝΑ-ΒUTTEFLY είπε...

Aνδρέα μου..ευχαριστώ για την ανάρτησή σου. Μου άρεσε το τραγούδι που επέλεξες να το συνοδεύσεις.. Καλή σου νύχτα..

logia είπε...

όμορφο και τρυφερο....
καλημέρα

meril είπε...

Καλημέρα
Καλό μήνα
καλή συνέχεια με όμορφους στίχους όπως το συνηθίζεις άλλωστε
για μας τους επισκέπτες σου

and33 είπε...

Νέλλη, Μέρη, η ποίηση της Έλενας είναι τρυφερή κι η ίδια είναι ένα ευαίσθητο και γλυκό πλάσμα.

Έλενα, συνέχισε να γράφεις και να γράφεις...

Aeglie είπε...

"Μεγάλη αδυναμία μου η δύναμη του λόγου."