18 Οκτ 2009

Πορτραίτο




Φθινοπωρινές περιπλανήσεις
με τις σκέψεις να φυλλοβολούν
κιτρινισμένες από την έλλειψη
μιας λαμπερής φωτοχυσίας.
Στοιβάζονται στη πρωινή ομίχλη
καθημερινών συμβιβασμών
και τ αφιλόξενα βράδια
αιωρούνται στα όνειρα
γύρω από την αειθαλή εικόνα
μιας άνοιξης από μελωδίες.
Και σαν οι νότες δραπετεύσουν
τα πλήκτρα της καρδιάς πάλλονται
από το χάδι των χεριών
και ζωγραφίζουν ένα πορτραίτο
το μόνο όρθιο μες τη ψυχή μου.

Ανδρέας Κ.

12 σχόλια:

Poet είπε...

Κι αυτό μου άρεσε, Ανδρέα μου. Ο λόγος σου γίνεται ολοένα πιο λιτός, πιο ρυθμικός και εύστοχος.
Και πιο ουσιαστικός.

Καλό βράδυ.

and33 είπε...

Τόλη μου σ΄ευχαριστώ. Να είσαι σίγουρος ότι τις υποδείξεις σου τις έχω πάντα στο μυαλό μου όταν γράφω. Και θεωρώ σημαντικό για τον εαυτό μου να ακούω τις παρατηρήσεις από τους επαϊοντες.

Καλό ξημέρωμα

ΕLΕΝΑ-ΒUTTEFLY είπε...

"ζωγραφίζουν ένα πορτραίτο
το μόνο όρθιο μες τη ψυχή μου"
Οι φράσεις αυτές σε καθηλώνουν..
σε κάνουν αυτόματα να σκεφτείς και τα πορτραίτα που έχουν πέσει...
Πολύ ωραίο ποίημα ..
Καλό μεσημέρι Ανδρέα μου..

and33 είπε...

Έλενα μου σ' ευχαριστώ. Σημασία έχουν αυτά που είναι όρθια μέσα μας. Γιατί αυτά μας κρατάνε.

goofyMAGOUFH είπε...

Φυλλοβολούν οι σκέψεις...
Αλήθεια, πόσο μας μοιάζουν...

Yiannis είπε...

Μόλις το διάβασα σκέφτηκα περίπου αυτά που σου έγραψε ο Τόλης.Ανόίγω τα σχόλια και βλέπω με χαρά να ταυτίζομαι πάλι με τις σκέψεις του Τόλη.Πραγματικά μου άρεσε πολύ το ποίημα και είναι φανερό ότι η μορφή είναι πολύ προσεγμένη, λιτή και περιεκτική με πρωτοτυπία εικόνων και γνησιότητα αισθήματος.

"Ground Control to Major Tom" είπε...

"Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν" και μια τέτοια χροιά αποκτούν τα λόγια σου...
Οι αποκαθηλωσεις ας αργήσουν να έλθουν...

Καλό σου βράδυ Ανδρέα μου

Aeglie είπε...

Τα δέντρα αφήνουν τα φύλλα τους τροφή στο χώμα, ο χειμώνας είναι αφιλόξενος κι ο χυμός λιγοστός. Εκείνα βρίσκουν πάλι το δρόμο μέσ’ από τις ρίζες κι ως το καλοκαίρι το φύλλωμα είναι πάλι πυκνό και δροσερό.

and33 είπε...

goofyMAGOUFH

Ναι μας μοιάζουν. Ολόϊδες εμείς θάλεγα.

and33 είπε...

Γιάννη μου τι να πω σ΄ευχαριστώ.

and33 είπε...

Λίνα μου, είναι απλά οι σκέψεις μου. Εσύ ξέρεις.
Όσο για τις αποκαθηλώσεις... τα καρφιά είναι ατσάλινα και φτάνουν εκει που σβήνει το πέταγμα ενός γλάρου.

and33 είπε...

Γιούλη μου, καμιά φορά τα δέντρα παραμένουν γυμνά, χωρίς το φύλλωμα τους και σε μια δικιά τους άνοιξη, όρθια με το κεφάλι ψηλά.