26 Φεβ 2011

ΣΚΟΡΠΙΟΙ ΣΤΙΧΟΙ



Μου έλειψαν
εκείνα τα τριαντάφυλλα
από πορτοκαλί χρώμα
που μύριζαν φεγγάρια
και τραγουδούσαν τις νύχτες
σε θαλασσινά πλακόστρωτα.

Μου έλειψαν
οι νότες της σιωπής
από τη κιθάρα
που ποτέ δεν αγόρασες
να συντροφέψει τη μοναξιά
της αμέριμνης περιπλάνησης.

Μου έλειψαν
οι μέρες που ζωγράφιζα
τις λέξεις σου
στους άχρωμους τοίχους
με το δάκτυλο βουτηγμένο
στο λυκαυγές των ματιών σου.

Μου έλειψαν
οι ασήμαντες στιγμές
που έκρυβαν στα συρτάρια τους
σκόρπιους στίχους
ενάντιους στη θέληση των θεών
που όρισαν τα πεπρωμένα.

Ανδρέας Καρακόκκινος

10 σχόλια:

Νάσια είπε...

Όμορφοι στίχοι. Καλημέρα.

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

και αν όλα μαζί τα συγκεντρώσουμε... μου λείπεις...

καλή Κυριακή Ανδρέα!

and33 είπε...

Καλημέρα Νάσια, με το άρωμα της πατρίδας στη καλημέρα σου. Σ ευχαριστώ.

and33 είπε...

Κάθε στιγμή που μας λείπει γίνεται στίχος, καιόμενος.

Σ ευχαριστώ Λυχναράκι, καλή Κυριακή.

Γιόλα Αργυροπούλου - Παπαδοπούλου είπε...

Ένα ακόμη θαυμάσιο ποίημα του Ανδρέα!
Ένα ποίημα που αποπνέει θλίψη και νοσταλγία...
Ένα ποίημα που με άγγιξε και με συγκίνησε βαθιά...
Υπέροχες, όπως πάντα άλλωστε, η λιτότητα της έκφρασης, και -ταυτόχρονα- η πυκνότητα των νοημάτων!

Yiannis είπε...

Πολύ ωραία γράφεις Ανδρέα.Επιτέλους ανοίγουν τα σχόλια του μπλογκ σου.Πάνε μέρες που προσπαθούσα να σου γράψω.

and33 είπε...

Γιόλα μου τι άλλο να πω παρά ευχαριστώ.

and33 είπε...

Γιάννη μου σ' ευχαριστώ. Στα σχόλια δεν έκανα κάτι για να μην ανοίγουν.

Galateia είπε...

Αγαπημένε μου Ανδρέα..
Θεωρώ ότι αυτό είναι ένα από τα πιο εμπνευσμένα σου ποιήματα. Με συγκινεί βαθειά κάθε φορά που το διαβάζω.
Να ξέρεις ότι σε σκέφτομαι και μου λείπεις. Μου λείπουν ' οι ασήμαντες στιγμές που έκρυβαν στα συρτάρια τους σκόρπιους στίχους ενάντιους στη θέληση των Θεών που όρισαν τα πεπρωμένα...'
Ελπίζω να σου λείπω κι εγώ λίγο...
Καλημέρα.
Γαλάτεια

and33 είπε...

Γαλάτεια μου, σ ευχαριστώ για τα λόγια σου. Ναι είναι αλήθεια πως και μένα μου λείπεις. Όπως και οι στίχοι σου.